Commentaires

Hoe vaak wordt Brusselmans’ nieuwste boek niet op dezelfde manier verwelkomd: ‘wéér eentje, nummer hoeveel al? Vijftig, zestig? Meer van hetzelfde, voer voor liefhebbers.’ Hetzelfde lot lijkt ook Mogelijke memoires beschoren. Terecht heeft hij het er zelf moeilijk mee dat humor in de literatuur onderschat wordt maar het is verbazingwekkend hoeveel moeite het kost om verder te kijken dan de verzinsels en ironische grappen waarmee Brusselmans de pagina’s vult. Want met zijn laatste boek, de afsluiter van de trilogie over de breuk met Tania, heeft hij een indrukwekkend weefsel van taal gecreëerd, grappig en ook aangrijpend.
Die humor vinden we terug in zijn verzonnen memoires. Halverwege verandert de toon echter en begint er een spel dat bij elke andere auteur postmodernistisch genoemd zou worden. Niemand gooit zo radicaal feit, fictie, leugens en autobiografie door elkaar als hier in het labyrintische laatste hoofdstuk (dat meer dan helft van het boek in beslag neemt). Daarb…Lire la suite
Memoires dienen te berusten op in ieder geval grotendeels controleerbare feiten. In de eerste dertien hoofdstukken bouwt Brusselmans duidelijk een verzonnen verleden op, in het laatste meer dan 200 pagina’s bevattende hoofdstuk haalt hij dit weer onderuit. Zoals gebruikelijk in zijn romans is het een woordenbrij waarin 'ons Herman' het over van alles (en nog meer) heeft; ook over zichzelf en het zelfmedelijden. Toch is dit niet zijn minste proza, met vermakelijke grappen en grollen. De liefhebbers van zijn proza zullen er opnieuw mee weglopen. Kleine druk.

À propos de Herman Brusselmans

CC BY-SA 3.0 - Image by Filip Naudts (picture is digitally made lighter by uploader.)

Herman Frans Martha Brusselmans (né à Hamme, le 9 octobre 1957) est un écrivain belge flamand.

Biographie

D'abord joueur de football (Vigor Hamme et Sporting Lokeren), son travail de bibliothécaire dans un ministère lui inspire le roman qui le fait percer, De man die werk vond (1985), dont le héros, Louis Tinner passe son temps à boire et à fantasmer sur la distributrice de café.

Dès ce livre, Brusselmans est considéré comme un des innovateurs de la littérature flamande, avec Tom Lanoye et Kristien Hemmerechts. Son œuvre est marquée par un fort caractère autobiographique et a pour thèmes récurrents l'alcool, le sexe et l'ennui. Un autre de ses sujets de prédilection est la vie dans la campagne flamande dans les années 1970, comme dans Het einde van mensen in 1967 (1999).

Outre sa prolificité (…En lire plus sur Wikipedia